Bele noći

Kraći roman Fjodora Mihajloviča Dostojevskog „Bele noći“, nastao 1848. godine pod podnaslovom „Sentimentalni roman“, obično se zamišlja kao priča za dvoje. Rediteljka Ana Đorđević u ovoj predstavi Nikšićkog pozorišta krenula je drugim putem. Od intimne ispovesti napravila je ansambl predstavu za petoro glumaca.

U središtu je i dalje Sanjar, usamljeni mladić koji se u Petrogradu, za vreme belih noći, upoznaje sa devojkom Nastjenkom. On živi više u mašti nego u stvarnosti. U njenom divljenju prvi put dobija potvrdu da zaista postoji i da nešto vredi, iako od početka zna da Nastjenka voli drugog čoveka.

Ana Đorđević potpisuje i dramatizaciju. Likove koje Dostojevski samo pominje razvila je u samostalne uloge, pa oko 40 odsto teksta čini njen autorski dodatak. Sama kaže da ne pristaje na čitanje ovog dela kao puke melodrame. Za nju je to priča o bezuslovnoj ljubavi čoveka prema čoveku, a predstava se bavi i usamljenošću i otuđenjem savremenog sveta.

Ulogu tumače mladi glumci Stevan Vuković, Marta Šćekić, Vuk Vučinić, Milica Kekić i Mina Mićović. Rediteljka je istakla da su ih birali mesecima i da nijedan izbor nije prepušten slučaju. Predstava je premijerno izvedena u Nikšiću u aprilu 2026, a beogradska publika ju je videla na sceni „Raša Plaović“ Narodnog pozorišta.